فراخوانی ...

انجمن ایرانی تاریخ
امروز در تاریخ دوشنبه 10 فروردین 1394 هجری شمسی؛ 9 جمادی الثانی 1436 هجری قمری؛30 مارس 2015 میلادی نسخه چاپی RSS
  • امروز در تاریخ
    دوشنبه 10 فروردین 1394 هجری شمسی؛ 9 جمادی الثانی 1436 هجری قمری؛30 مارس 2015 میلادی

    دوشنبه 10 فروردین 1394 ساعت 6:28


    در نهم جمادی الثانی سال 551 هجری قمری،  ابوالمظفر علاء الدین و الدوله آتسز بنیان گذار سلسله خوارزمشاهیان درگذشت. او ابتدا وفاداری ظاهری خود را به سلجوقیان حفظ کرد. اما از سال 533 به نبرد با سلطان سنجر پرداخت. آتسز در سه جنگ شکست خورد و صلح نامه ای امضا کرد. آتسز حاکمی ادب پرور بود و در تفسیر قرآن و سرودن شعر مهارت داشت. شاعرانی چون خاقانی او را ستوده اند.

     

    در دهم فروردین سال 1259 هجری شمسی، میرزا تقی کاشانی معروف به لسان الملک سپهر مورخ درگذشت. او بعد از تحصیل در کاشان، در شهر تهران به خدمت فتحعلی خان صبای کاشانی ملک الشعرای فتحعلی شاه قاجار رسید و در تهران ماندگار شد. او در زمان ناصرالدین شاه قاجار به لسان الملک ملقب شد. کتاب ناسخ التواریخ از آثار اوست. آیینه جهان نما شامل پنجاه هزار اسم حکما، عرفا، فقها، حاکمان و اطبا است. در این کتاب از خوشنویسان، شاعران، ادیبان و دانشمندان نیز یاد شده است.

     

    در دهم فروردین سال 1313 هجری شمسی، آیت الله محمد باقر قاینی بیرجندی عالم دینی و ادیب درگذشت. او بعد از اخذ اجتهاد در بیرجند ضمن رسیدگی به امور مردم، به تدریس و تالیف پرداخت. از بیرجندی علاوه بر کتاب هایی با مفاهیم و موضوعات دینی، یک دیوان شعر نیز باقیست.

     

    در دهم فروردین سال 1316 هجری شمسی، عباسعلی عمید زنجانی محقق متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مدارس «توفیق» و «سید» در زادگاهش گذراند. سپس تحصیلات خود را در حوزه علمیه قم ادامه داد و مورد توجه آیت الله حجت کوه کمره ای قرار گرفت. دروس «مطول»، «حاشیه ملاعبدالله»، «شرح منظومه»، «شرح  مطالع» و «شرح شمسیه» را فراگرفت و به آموختن هیئ،  نجوم، کلام، تفسیر و مباحث دیگر علوم اسلامی پرداخت. مدت دو سال نیز نزد آیت الله بروجردی کتاب «شفاء» را خواند. در 1338 ش  به حوزه درس امام خمینی (ره) راه یافت. در 1341 ش  به نجف رفت و از محضر علما و استادان برجسته ای چون  آیت الله حکیم،  آیت الله  شاهرودی، آیت الله میرزا باقر زنجانی  و آیت الله خوبی بهره برد. در 1348 ش به ایران بازگشت. دانشنامه دکتری خود را در رشته فقه و حقوق اسلامی در 1366 ش از طریق خبرگان دانشگاهی از وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران دریافت کرد. او در بازنگری قانون اساسی در  1368 ش به عنوان منتخب مجلس در شورای بازنگری حضور فعال داشته است.دکتر عمید زنجانی عضو گروه آموزشی حقوق خصوصی و اسلامی، عضو وابسته گروه آموزشی حقوق عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و عضو هیأت امنای دانشگاه های امام خمینی، علوم پزشکی زنجان و دانشگاه تهران است. وی دو دوره نیز از سوی مردم تهران به نمایندگی مجلس شورای اسلامی رسید. در 1384-1386 ش به ریاست دانشگاه تهران منصوب شد. او از بانیان مؤسسه پژوهشکده مطالعات و تحقیقات علوم اسلامی است که از 1367 ش تاکنون فعال است. از ١٣٨٤-١٣٨٦ ش از طرف وزیر  علوم، تحقیقات و فناوری به عضویت هیأت ممیزه مرکزی علوم انسانی منصوب شد. او در طول سال ها فعالیت علمی جوایز و نشان های متعددی را به خود اختصاص داده است که از آن جمله می توان به دریافت  دیپلم افتخار در بخش استاد راهنمای پایان نامه ها در همایش سراسری فرهنگی و هنری «طریق جاوید» در 1384 ش، لوح تقدیر به واسطه تألیف کتاب «مبانی اندیشه سیاسی اسلام» در 1384 ش،  لوح تقدیر از طرف  سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در تهران به خاطر تلاش دلسوزانه و مؤثر در عرصه بازسازی علمی و آموزشی افغانستان در 1384ش، لوح تقدیر از سوی رئیس  جمهور وقت برای کسب عنوان استاد نمونه کشوری در ١٣٨٥ ش، لوح تقدیر از سوی معاون ریاست کمیته بین المللی صلیب سرخ  جهت همکاری در برگزاری همایش حقوق بین المللی بشر دوستانه در 1385 ش، لوح تقدیر از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان نخستین نویسنده کتاب علمی در موضوع انقلاب اسلامی و امام خمینی (ره) در 1385 ش و لوح تقدیر در نخستین همایش بین المللی سیمای پیامبر اعظم در  1386ش اشاره کرد. آثار متعددی از این استاد برجسته تاکنون منتشر شده است که از آن جمله می‎ توان «فقه سیاسی»: جلد اول (فقه و سیاست، تحول مبانی اندیشه سیاسی در فقه شیعه)، «فقه سیاسی»: جلد دوم (درآمدی بر فقه سیاسی مروری بر کلیات و مبانی حقوق اساسی)، «فقه سیاسی»: جلد سوم (حقوق و قواعد مخاصمات در حوزه جهاد اسلامی و حقوق بین الملل اسلام)، «فقه سیاسی»: جلد چهارم (اقتصاد سیاسی)، «فقه سیاسی»: جلد پنجم (اصول و مقررات حاکم بر مخاصمات مسلحانه)، «فقه سیاسی»: جلد پنجم (مبانی حقوق عمومی در اسلام )، «فقه سیاسی»:جلد ششم ( قواعد فقه سیاسی)، «فقه سیاسی»: جلد هفتم (اندیشه سیاسی در جهان اسلام معاصر)، «فقه سیاسی»: جلد هشتم ( تحول مبانی اندیشه سیاسی در فقه شیعه)»، «فقه سیاسی»: جلد نهم: (اندیشه سیاسی در کشورهای اسلامی)، «حقوق اساسی ایران» مشتمل بر دوران باستان، دوره اسلامی، مشروطه و جمهوری اسلامی ایران با اصلاحات بازنگری، انقلاب اسلامی و ریشه های آن، «آیات الاحکام» همراه سید محمدهاشم موسوی، «روش شناسی تفسیر قرآن: مبانی و روش های تفسیر قرآن»، «قواعد فقه: بخش حقوق خصوصی»، «قواعد فقه: بخش حقوق عمومی»، «انقلاب اسلامی ایران، علل، مسائل و نظام سیاسی»، «واژه نامه تفصیلی فقه جزا»، «درآمدی بر حقوق اسلامی تطبیقی» یا «علم الخلاف و فقه مقارن، مبانی اجتهاد با بخشی از مباحث حقوق»، «حقوق اساسی تطبیقی: حقوق اساسی کشورهای غربی و کشورهای اسلامی» و«القانون الدولی فی الاسلام»  اشاره کرد.

     

    در سی ام مارس سال 1945 میلادی، آرتور کریستین سن شرق شناس و ایران شناس برجسته دانمارکی درگذشت. او با مطالعه کتاب هزار و یک شب به تاریخ ایران علاقه مند شد و زبان های فارسی، ترکی، عربی و سانسکریت را فراگرفت. سپس به مطالعه آثار شرقی پرداخت. پایان نامه دکترای او با عنوان نقد و تحقیقی ادبی و تاریخی درباره خیام نیشابوری بود که از این طریق با آثار و تمدن شرق و اسلام آشنا شد. در سال 1914 میلادی، نخستین بار به ایران سفر کرد و حاصل این سفر کتاب ماورای دریای خزر بود. از کریستین سن بیش از 320 کتاب، رساله و مقاله درباره ایران، آداب و رسوم، لهجه ها و حکایات مختلف باقیست. ایران در زمان ساسانیان از معروف ترین آثار اوست.

     

    در دهم فروردین سال 1340 هجری شمسی، حسین طباطبایی بروجردی عالم و فقیه و مرجع بزرگ شیعیان درگذشت. وی در1292 ق در  بروجرد  متولد شد. نسبش به سی واسطه به امام حسن مجتبی(ع) می رسد. پدرش، حاج سید علی، از علمای بروجرد بود. چند تن از خاندان وی نیز مقام مرجعیت و رهبریت مذهبی مردم را بر عهده داشتند که از آن جمله می توان از سید مهدی بحرالعلوم طباطبایی، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی مؤلف «العروة الوثقی»، علامه سید علی طباطبایی مؤلف «ریاض المسائل» و سید محسن طباطبایی حکیم اشاره کرد. حسین تحصیلات اولیه را نزد پدر و علمای زادگاهش فراگرفت و برای تکمیل تحصیلات خود  به اصفهان رفت و محضر اساتید برجسته ای چون میرزا ابوالمعالی کلباسی، میرزا محمدتقی مدرسی، آیت الله سید محمدباقر درچه ای، حکیم میرزا جهانگیر خان قشقایی وآخوند ملا محمد حکیم کاشانی را درک کرد. سه تن از استادان او اجازه اجتهاد برایش صادر کردند. او بعد از هشت سال اقامت  در اصفهان، در 1320 ق  به نجف  رفت و  از محضر آخوند محمدکاظم خراسانی، آیت الله  سید محمد کاظم یزدی یزدی و شیخ الرشیعة  اصفهانی استفاده کرد و با کسب اجازه اجتهاد از آخوند خراسانی و شیخ الرشیعة اصفهانی سرانجام در  1328 ق به بروجرد بازگشت و به  فعالیت های علمی و اجتماعی پرداخت. از مهمترین گام های اصلاحی و اجتماعی او بنای حوزه علمیه ای جهت مبارزه و سرکوبی فرقه ضاله بهائیت بود. در 1344 ق به مکه رفت و هنگام بازگشت به نجف رفت و مدت هشت ماه در آنجا اقامت گزید. هنگام مراجعت از عراق – که مصادف با اجتماع علمای اصفهان در قم برای اعتراض به امور جاری مملکت بود- از بیم پیوستن به معترضان ،در مرز دستگیر و به تهران آورده شد ولی دیری نپایید که آزاد گردید. پس از آن سفری به مشهد کرد و بعد از چندی به بروجرد بازگشت.  در  14 محرم  1364 ق به ریاست و سرپرستی حوزه علمیه قم منصوب شد و تا پایان عمر در همان سمت باقی ماند. او تحولات وسیع علمی را در جهان اسلام به وجود آورد. اوقریب شانزده سال در شهرستان قم در نشر حقایق مکتب، تدریس و تشویق فضلا، ساختن مدارس و مساجد در سراسر جهان، و اعزام علما و اساتید به نقاط مختلف جهت  ترویج دین، توسعه و شناخت مکتب جعفری در سراسر جهان کوشید. طلاب جوان را به تألیف و ترجمه کتاب های سودمند و فراگیری زبان های دیگر برای تبلیغ در کشورهای غیر اسلامی تشویق کرد، نمایندگان زیادی به مناطق مختلف دنیا و به کشورهای اسلامی فرستاد از جمله شیخ محمد تقی قمی را به مصر -که مرکز و مهمترین پایگاه علمی مذهبی اهل تسنن بوده و هست- روانه کرد و مرکز «دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه» را در قاهره تأسیس کرد. همین امر سبب شد که شیخ محمود شلتوت، رئیس دانشگاه «الازهر» فتوایی مبنی بر صحت پیروی از مذهب شیعه صادر کرد. سپس کتاب هایی از مذهب شیعه در مصر منتشر ساخت. از دیگر اقدامات و آثار ماندگار وی می توان به ساخت  مسجد اعظم در قم، کتابخانه مسجد اعظم، مدرسه علمیه در نجف، حسینیه و حمام در سامرا، مسجد هامبورگ در آلمان و بازسازی و مرمت چند مدرسه، کتابخانه و مسجد در شهرها و کشورهای مختلف مثل مدرسه فیضیه و مدرسه خان در قم، مدرسه بقعه در کربلا، مدرسه علمیه در کرمانشاه و بیمارستان نکوئی در قم اشاره کرد. همچنین در راستای احیای آثار مهم گذشتگان و نشر ذخایر گرانبهای علمای قدیم کوشید. آیت الله طباطبایی بروجردی در قم درگذشت. آثار متعددی از این استاد برجسته باقی مانده است که از آن جمله می توان به «تجرید اسانید الکافی»، «تجرید اسانید الفقیه»، «تجرید اسانید الخصال»، «تجرید اسانید التهذیب»، «تجرید اسانید الفهرست»، «تجرید رجال النجاشی»و «تجرید اسانید الامامی» اشاره کرد. آیت الله بروجردی حواشی و تعلیقاتی بر چند کتاب مهم رجال نگاشته است از جمله «حاشیة علی خلاف الشیخ الطوسی، «حاشیة علی العروه الوثقی»، شرح «کفایة الاصول» آخوند خراسانی، «تقریرات بحث خمس»، «تقریرات بحث صلاة جمعه و صلاة مسافر»، «الفقة الاستدلالی»، «حاشیة مجمع الرسائل»، و «حاشیة بر فرائد» شیخ انصاری اشاره کرد.  «یک دوره فقه» و «توضیح المسائل» از دیگر آثار اوست.

     

     

     




    امروز در تاریخ
    شماره مطلب: 2957
    دفعات دیده شده: 1256 | آخرین مشاهده: 24 ساعت پیش